Ze względów technicznych nastąpiło lekkie opóźnienie i końcówka kolonijno-karnawałowej opowieści nadawana jest już z z polskiej ziemi. Na szczęście nie ma już dalszych powodów do zwlekania i możemy przytoczyć przykład podbniebnej podróży. Czytaj dalej
Kolonie w Kolonii
Kolonia zimą przypomina pod pewnymi względami wyspy na Pacyfiku. Słońce świeci i grzeje, wiatr rozwiewa włosy, a mieszkańcy w szortach kierują twarze w stronę ciepła promieniejącego z nieba.
Budowana od połowy XIII w. do połowy XVI w. katedra kolońska dominuje nad miastem. Malowniczo komponuje się również z sześciotorowym mostem kolejowym, na którym zakochani wieszają kłódki.
A jak Aachen
Drugi dzień naszej podróży po Nadrenii zaczął się deszczowo. Powoli zaczynam się przyzwyczajać do mokroci… Tym razem jednak obecność wody była nawet wskazana, ponieważ wybraliśmy się do źródła kultury europejskiej, a mianowicie do Aquae Grani zwanego także Akwizgranem czy też Aachen.
Byle do wody... choćby z gołymi "pupen"
Koleją do Kolonii
Dziś – pomimo pewnych problemów technicznych – pierwszy w historii podróży Włóczykijów po Europie wpis na żywo! Nadajemy prosto z zachodu Niemiec Zachodnich. Niektórzy, nieco niewyspani, mylili tamtejsze okolice z Berlinem Zachodnim, jednak miasto, do którego dotarliśmy, częściej (?) nosi miano Barcelony północy lub Kopenhagi południowego zachodu. Milionowa miejscowość zwana jest jednak przede wszystkim Kolonią. Z miasta zwanego przede wszystkim Warszawą można tam wygodnie dotrzeć nocnym pociągiem Jan Kiepura.
Ola była pozytywnie zaskoczona komfortem podróży Kiepurą z Warszawy Centralnej do Köln Hauptbahnhof.
Chino-mania?
Nie masz już prawie na świecie rzeczy, która by nie pochodziła z Chin… Kurtka (niby producent francuski a sam towar z najprawdziwszej galerii), łyżwy (też jakby markowe), komórka, buty, nawet czosnek – wszystko made in China. Trzeba się nieźle naszukać, żeby znaleźć polskie majtki czy skarpetki. I pewnie będzie jeszcze trudniej zważywszy, że prezydent gorliwie zachęca Chińczyków do inwestowania w Polsce… Cóż – jestem tylko humanistką i na ekonomii się nie znam. Nie bardzo jednak wierzę, że zalanie nas chińszczyzną (i co za tym idzie upadek wielu krajowych producentów?) może kraj (Europę?) „ocalić”. Podobnie jak nie przekonuje mnie stwierdzenie Pana Prezydenta, że „(…) Polska jest liderem wzrostu gospodarczego w Europie tak, jak Chiny są w tym regionie świata”.
Made in China
Kategorie: Cywilizowany wschód, Podróże po świecie wyimaginowanym
Naklejki na walizce: Azja
Co o tym sądzisz?
Polubić Lublin
Powracając pociągiem spod Zamościa do Warszawy, można zatrzymać się w mieście inspiracji, jak zowie sam siebie Lublin. Jak wiele polskich miast, stolica wschodniego województwa wiele zyskała na funduszach unijnych, wykorzystując je do odnowy zapuszczonej przestrzeni publicznej. Jednak pomimo powstania w ten sposób kilku urokliwych zaułków, miasto jako całość – przynajmniej w pochmurny dzień – nie jest szczególnie przyciągające. Chaos i harmider samochodów, busów i straganów na ulicach i wokół nich powoduje, że Lublin sprawia wrażenie zdecydowanie bardziej wschodniego od Wilna.
Aby dostać się do Karmelitów, trzeba przedostać się przez blaszaną fosę.
Szynobusem na Zamojszczyznę
Ostatnio na Zamojszczyznę jechaliśmy okrężną drogą, jednak w tym roku nadarzyła się okazja przetestowania nowych szynobusów, które umożliwiają dotarcie do Zamościa bez dojeżdżania z Chełma rowerem. Połączenia Lublin-Zamość uruchomiło województwo lubelskie pojazdami wyprodukowanymi w zeszłym roku dwa lata temu w Mińsku Mazowieckim. Kursują cztery razy dziennie, więc łatwo znaleźć pociąg o porze dopasowanej do potrzeb.
Po lubelszczyźnie jeździ pięć z 22 szynobusów serii SA134.
Status statui w stuosiemdziesięciojednolecie stolicy Belgii
Na pierwszy rzut oka Bruksela może sprawiać wrażenie miasta spokojnego i cichego. Dziewiętnastowieczne dzielnice przeplatają się z kępami biurowców i pękami unioeuropejskich instytucji, co jakiś czas zahaczając o park czy inny zieleniec. Zwłaszcza teraz odczucia te potęgowane są przez zbliżające się święta.
Dzikie drzewa iglaste wyrastają w najmniej spodziewanych miejscach...
Jednak w rzeczywistości w miejskiej dżungli od niemal dwustu lat trwa walka o przetrwanie.
Filtry bez filtru
Ostatnim razem, gdy oglądaliśmy źródło czystej wody dla zachodniej Warszawy i kilku miejscowości podwarszawskich (np. Pruszkowa i Piastowa), czyniliśmy to z zewnątrz. Tym razem zapraszam do środka dzieła Lindleya i Lindleya (tj. Williama i Williama (tj. Williama i Williama Heerleina)), w dalszym poszukiwaniu źródeł wody sodowej, chlorowej i ozonowej.
Z cerkwi pod Ostrą Bramę
Schowawszy się na ponad miesiąc w mrocznych zakamarkach świątyni symetrii, zwanej potocznie Cerkwią Świętego Równego Apostołom Cara Konstantyna i św. Michała Maleina, mieliśmy czas by nie tylko odetchnąć i dopracować plan pierzchnięcia przed pościgiem, lecz również rozejrzeć się po niemalstuletnim budynku. Oryginalnie miał on zostać oddany do użytku z okazji przedstulecia mistrzostw Europy w piłce nożnej w Polsce i na Ukrainie, jednak gdy car dowiedział się od nadwornych wróżbitów, iż oba kraje odłączą się do tego czasu od macierzy (czy raczej matrioszki), zapał zmalał i cerkiew zaczęła funkcjonować z rocznym opóźnieniem – w maju 1913 roku.
Wypadło z albumu
