|
Dwojga podróżnych notatki przeróżne
|
Przed podróżą na południowy wschód, czyli w kresowe krainy, odwiedziliśmy dla kontrastu egzotyczny południowy zachód, czyli ziemie nad Utratą, a konkretnie Zimną Wodą, czyli jej dopływem. Choć jak można się domyśleć po nazwie odnogi, nie było to zbyt dalekie południe, pora roku powodowała, że wszystkie żywioły były nader ciepłe. Szalejąca w regionie egzotyczna roślinność wszystkimi liśćmi głosowała za teorią ocieplania się klimatu…
Słońca... Jeszcze więcej słońca...
Po krótkiej przerwie, robimy sobie przerwę od planowania wypadu w Bieszczady i wracamy do łatwiej dostępnych wysp pobrytyjskich, czyli Irlandii. Zgodnie z zapowiedzią, pojawią się prezydenccy piloci i szlacheckie siedziby, jednak najpierw trzeba się ze ścisłego Malahide wydostać. Cel ten można osiągnąć na różne sposoby. Czy to wsiadając do kolejki na właśnie gruntownie remontowanym dworcu…
Podobnie jak w Warszawie, również w Malahide kasa została przeniesiona do kontenera przed dworcem.
W miniony weekend zainaugurowaliśmy sezon plusków i pisków. Niezrażeni zimnem i mokrocią, wybraliśmy się na spływ kajakowy rzeką Łyną. Naszą wycieczkę rozpoczęliśmy w niewielkiej mazurskiej wsi Kurki położonej ok. 30 km od Nidzicy. Opatuliwszy się w kapoki bezpieczeństwa (nie mylić z kaftanami), wypłynęliśmy na spotkanie z przygodą.
Zwierzaki na kajaki
Po przerwie powracamy do podróży po przeróżnych pokątkach i zakątkach świata. Tym razem lekko tylko opóźniona relacja z podróży do okolic stolicy Polski 2.0, lub – jak kto woli – Irlandii. A konkretnie okolic Dublina. Dziś o północnych rewirach regionu stołecznego, a konkretnie Malahide. Jeszcze osiemdziesiąt lat temu miasto liczyło 67 mieszkańców, jednak wraz z postępującą suburbanizacją oraz rozlewaniem się miasta po przystąpieniu Zielonej Wyspy do Unii, populacja z półtora tysiąca w 1960 r. poszybowała do ponad dwudziestu tysięcy na początku obecnego stulecia.
Czytaj dalej
W piątek, jadąc z Ochoty przez Mokotów i omijając z obawy przed Kung-Fu Pandą Wilanów…
Ile gołębi, tyle głosów, w którą stronę należy jechać
…zatrzymaliśmy nasz dwuosobowy jednoślad na chwilę na stacji Warszawa Miedzeszyn, by zaopatrzyć się w truskawki i móc zaszczycić najbliższy pociąg Szybkiej Kolei Miejskiej naszą obecnością. Czytaj dalej
W upały, jakie ostatnio zapanowały w Warszawie bez wody ani rusz! Dlatego właśnie tak bardzo ciągnie nas do wszystkiego, co mokre… W tym tygodniu wybraliśmy się naszą dwukółką nad Wisłę. Ścieżka wzdłuż rzeki jest całkiem wygodna, a i widoki urokliwe – nic tylko cieszyć się ciepłym wieczorem i pedałować przed siebie. Przyjemność zakłócają jednak chmary muszek, które ochoczo wpadają do oczu i ust (ble). Z muszkami nie wygrasz! Nie było rady, musieliśmy się ewakuować.
Jakiś czas temu wpadła mi w ręce (w postaci urodzinowego prezentu) książka o dość wymownym tytule „Co ja tu robię?”. Pomyślałam sobie od razu – no właśnie… co? I choć lektura ta (uprzedzam, że nie jest to poradnik psychologiczny) niekoniecznie odpowiada na wyżej postawione pytanie, wzbudziła we mnie wiele pozytywnych emocji.
Jeśli ktokolwiek sądzi, że to Wersal, jest w wielkim błędzie… Po ponad dwóch tygodniach zabiegania postanowiliśmy zapuścić się do Wilanowa. Pretekstem (oprócz randkowania) było sprawdzenie, jak jeździ się (wy)remontowaną ścieżką rowerową, która biegnie wzdłuż ulicy Sobieskiego. Cóż – ścieżka (jak to u nas bywa) nie została jeszcze dokończona, ale jak mogliśmy się przekonać, wszystko idzie w dobrym (może z drobnymi wyjątkami) kierunku. No chyba, że roboty remontowe utrudni Kung Fu Panda II… Czytaj dalej
Przedstawiwszy pokrótce przegląd polskiej paraleli Ligi Niezwykłych Dżentelmenów, przystępujemy do przejrzenia populacji spokrewnionej z przyrodą, czyli toruńskich zwierzaków. Jak widać w nagłówku, jest to temat na czasie, jedna ze stolic Kujawopomorza gości bowiem właśnie Zwierzpospolitą Polską. Niestety z braku czasu nie udało się ustalić, czy Zwierzaki Kreatywne zostały nań przedstawione wśród reprezentantów Królestwa Zwierząt.
Parę miesięcy po poprzedniej wyprawie do stolicy piernika, wbrew nazwie zapełnionej głównie przez młodych ludzi, wypadało raz jeszcze zajrzeć do miasta Mikołaja (jeszcze nie świętego – wiele też nie wskazuje, by za podważenie teorii geocentryzmu takowym został). Tym razem z okazji XX konferencji Stowarzyszenia Nauczycieli Akademickich Filologii Angielskiej, jednak temat wpisu będzie – zgodnie z podtytułem blogu – bardziej zoologiczny. No i jak wszystko w dzisiejszych czasach, innowacyjny – zgodnie z kopernikańską tradycją.
